Gisteren was alweer de derde wedstrijd om de topcompetitie in Apeldoorn, daar hadden ze een leuk rondje uitgezet met de nodige handbuilt opstakels. Het deelnemersveld was erg internationaal getint en daardoor ook redelijk sterk bezet.
Mijn start was redelijk, kon in de eerste ronde wat opschuiven naar plek 14, in de 2de ronde lag ik al op plek 12. Ik zette me zelf op kop van het groepje zodat ik mijn eigen tempo kon rijden want dat vind ik toch wel het lekkerst rijden. We kwamen toen met 4 man te rijden die reden voor plek 9, eigenlijk leek dit ook het hoogst haalbare, met nog 4 ronde te gaan pikten we nog Henkjaap Moorlag op. Het groepje werd ook wat uitgedunt zo halverwege de wedstrijd, Jesper, HenkJaap en ik waren nog over.
Er gebeurde eigenlijk niet veel in de wedstrijd ik reed lekker door, in de laatste ronde moest Jesper ons ook laten gaan en zo bleven we nog met ze tweeën over.
In de sprint verloor ik net van HenkJaap maar ik was wel tevreden over mijn rijden en had weer genoten van het rondje.
Afgelopen weekend had ik 2 wedstrijden op het programma, zaterdag eerst een marathon in het Sauerland en zondag een xc wedstrijd in Havelte
Zaterdag was het koud in het Sauerland dus had ik voor de verandering maar weer eens mijn winter handschoenen uit de kast getrokken.
Op de eerste klim gaf ik het tempo aan en boven op bleek dat we nog met 6 man over waren en dat zou de eerste ronde ook niet veranderen. Op de laatste klim vlak voor de finish werd er hard gesprint en daaruit bleek dat al onze concurenten de 50 km gingen rijden. Ramses en ik besloten om niet mee te doen en ze te laten rijden.
Bij het ingaan van de 2 de ronden waren we dus nog met ze 2en over. Al snel merkte ik dat de echte power in de benen iets minder was geworden, op de steile stuken bergop moest ik Ramses een paar keer laten gaan maar boven op liet hij het tempo weer wat zakken zodat ik er weer bij kon komen. Met nog 10 km te gaan moest ik echt even passen en wisten we ook wel dat we 1, en 2 zouden worden! Zo kwam ik dus achter Ramses als 2de over de finish net als vorig jaar.
Havelte de volgende dag, mijn start was goed kon meteen achter Jeroen Boelen als 2de het parcours op draaien, maar op een steil mul klimmetje fietste ik me vast en dat was meteen de beslissing in de wedstrijd. Jeroen reed weg en ik probeerde het gat nog wel te dichten en dat leek ook in de 3de ronde te lukken maar, toen kreeg ik problemen met mijn zadel en was het gedichte gat in een keer weer weg.
Ik kon na het oplossen van het probleem mijn weg weer als 13de vervolgen, al snel reed ik weer naar een grote groep toe die om plek 3 reed.
Ik wilde zo snel mogelijk van voren zitten in de groep zodat ik het tempo wat omhoog kon gooien.
Zo kwam ik in de 5de ronde met Tim Lemmers en Thijs Zuurbier te zitten en reden we voor plek 3.
Ik probeerde een paar keer los te komen maar dat lukte niet dus zette ik alles op de laatste ronde. In het laatste stukje berg op vol omhoog en daarna heel vroeg de sprint in zetten om zo als derde over de finish te komen was het plan.
Plannen zijn leuk helemaal als het lukt zoals je bedacht hebt, dus kwam ik als 3de over de streep.
Gisteren was het de beurt aan de 2de topcompetitie in Norg, vandaag kon ik als laatste aansluiten op de eerste start rij.
Ik was niet niet heel goed weg bij de start maar kon dat gelukkig snel goed maken en zo draaide ik als 5de het parcours op.
Ik zat redelijk gemakkelijk maar omdat de kopgroep de eerste 3 rondes groot was (een man of 12) was het vechten voor de plaatsen. Ik zakte maar naar achteren, op positie 7 en dat was op dit parcours geen voordeel want het was veel draaien en keren en dan moet je als 7de elke keer een gat dicht rijden op de eerste renner en de kans is groot dat het een keer breekt. Uiteindelijk gebeurde dat ook 5 man reden er weg, ik kon nog wel terug komen door het goede werk van Frank Beemer die ons terug reed.
Niet veel later werd er vooraan weer extra gas gegeven en dit kostte me nu echt de kop, ik moest eraf en kwam bij Jeroen Boelen te rijden. Samen met Jeroen reed ik de laatste 2 rondjes maar terug keren zat er niet meer bij, in de sprint verloor ik van Jeroen en zo kwam ik als 8ste over de finish.
Het ging vandaag erg lekker en heb goede moed dat de komende xc wedstrijden me beter af zullen gaan naarmate het seizoen vordert.
Vandaag stond ik aan de start van de eerste topcompetitie wedstrijd en wel in Nieuwkuijk.
Ik stond op de 2de rij opgesteld en was na het startschot goed weg, ik kon me goed handhaven bij de eerste renners. Het was wel dringen geblazen en daardoor verloor ik de aansluiting met de kopgroep. na 2 ronde koers zat ik makkelijk in de 2 de groep en besloot om te proberen naar de eerste groep te rijden, helaas kreeg ik niemand mee en zo kwam ik dus in mijn eentje te zitten. Na een paar rondjes kon ik toch de aansluiting vinden bij de kopgroep, Net op dat moment dat ik in het laatste wiel zat werd er vooraan versneld, ik moest een gaatje laten dus zat ik weer alleen. De voorsprong met de 2 de groep was al enorm opgelopen en ik wist dat ik dit huidige tempo wel vol kon houden, ook in mijn ééntje. Met nog 3 ronden te gaan pikte ik nog Rens de Bruin op en later nog Frank Beemer. Nu reed ik voor plaats 7 , zo gingen we ook de laatste ronde in.
In de sprint wist ik Rens te kloppen en zo kwam ik als 7de over de finish.Ik ben tevreden over hoe het allemaal ging op naar volgende week, waar de topcompetitie wordt vervolgd in Norg.
Gisteren de nieuwe strandrace Castricum gereden; met een jong en vol ambitieus organisatie team weer een mooie aanvulling op de kalender.
Door het weer werd dit een hele andere strandrace als de andere, dit jaar geen voor en tegen wind maar een harde koude oosten wind.
Mijn missie om tijdens de wedstrijd een mooi groepje te vormen lukte al heel snel, na een aantal km waren Ramses Rob van de Niet en ik al weg gereden van de rest en die zouden ons pas weer bij de finish terug zien.
Al het werk kwam op Ramses en mij terecht want Rob deed niets, en kon zo makkelijk mee rijden.
Vlak voor het keerpunt in Camperduin Reed Ramses op een strekdam lek en toen waren we nog maar met tweeën over.
Na het keerpunt keken Rob en Ik een beetje naar elkaar we reden niet echt door en zo konden de achtervolgers het gat naar ons toe verkleinen, helemaal bij ons aansluiten lukte niet, want Rob en ik besloten om toch het gas er weer op te gooien.
Bij Egmond schakelden we dus even een paar tandjes bij en omdat het strand te goed was, was de kans groot dat de wedstrijd in een sprint beslist moest worden.
Ik hoopte dat ik wat beter door het mulle zand kwam bij de finish maar helaas moest ik mijn meerderde erkenen in Rob.
Vooraf had ik het zwaarder verwacht vanwege de wind, maar het viel mij alles mee, eigenlijk was dit misschien wel de makkelijkste van het jaar.
Nu op naar Nieuwkuijk 2de paasdag.
Gisteren stond ik na bijna een jaar weer eens aan de start van een xc wedstrijd. Ik mocht mooi vooraan starten maar deze goede positie had ik al snel verprutst. ik kwam niet goed weg en als 20ste ging ik het smalle parcours op waar inhalen nog al moeilijk was. Het koste veel moeite om me naar voren toe te werken en ook het aanzetten na elke bocht was erg wennen, na 3 kwartier kreeg ik pas het goede ritme te pakken. Ik kon toen ook een beetje opschuiven en zo richting plek 8 rijden maar toen brak ik bij het aanzetten uit een bocht mijn ketting dus was het over en uit. Volgende wedstrijd is de strandrace in castricum en daarna weer een xc wedstrijd in Nieuwkuijk.
Met dezelfde omstandigheden als gisteren stond ons weer een mooi rondje te wachten van ruim 70 km.
De neutralisatie was een grote chaos en dat was niet in mijn voordeel, veels te ver van achteren ging ik de eerste klim op, ik moest alle zeilen bij zetten om naar voren te rijden. Gelukkig lukte dit, maar kostte wel wat extra kracht. In de afdaling reed ik op ruim 3 km voor de verzorging lek; in een keer was alle lucht eruit er was geen andere optie dan binnenband erin, uiteraard werden we ingehaald door wat teams.Bij de verzorging toch maar een nieuw wiel gestoken voor de zekerheid. nu werd het een ware inhaalrace, maar ook dat ging niet vlekkeloos want in 2 groepen reden we nog even verkeerd, en dat kost dan zoveel tijd
Op de laatste echte steile klim reden we eindelijk eens weg van de groep en zo pikte we nog wat teams op en kwamen we als 11de over de streep, natuurlijk niet helemaal tevreden vanwege de tegenslag maar we hebben zeker genoten.
Nu rusten en met volle vertrouwe op naar morgen, dan zal de start en finish plaats 100km verderop liggen.
Vandaag de start van de Andalucia bike race, na een neutralisatie van 9 km door het centrum van Cordoba werden we op een klim losgelaten.
Ik kon meteen lekker met de eerste mee, alleen boven merkte ik dat Ramses wat achter lag, ik reed rustig door en werdendoor een paar teams ingehaald, Ramses kwam daar snel achteraan en reden we vol naar beneden. Eenmaal beneden kregen we 9 km vlak terrein tot de volgende klim, ik zette me op kop en reed eerst het gat naar team Vaude dicht en later konden we precies bij de voet van de klim bij een groep aansluiten. Op de klim ontplofte die groep meteen, wij konden met de eerste mee. Met 3 teams reden we richting finish. Met nog 2 km te gaan kregen we nog een afdaling met grote rotsen, hier reed Ramses helaas nog lek. Deze pech kostte ons nog 3 plekken maar met een 10 plek zijn we zeker tevreden.
Op naar dag 2 hopelijk net zo"n mooie route als vandaag.
Gisteren was onder koude omstandigheden de DTD race. De start werd geneutraliseerd omdat de dijk een glijbaan was,
Eenmaal op het strand werd de wedstrijd los gelaten.
Het tempo lag niet hoog omdat het strand tegoed was om weg te rijden en de wind was te hard om meteen het verschil te maken. De eerste 15 km gebeurde er daarom ook helemaal niets, pas toen er een paar golfbrekers kwamen werd er wat verschil gemaakt en moesten er een aantal renners af.
Ik zat nog steed op mijn gemakje en probeerde af en toe weg te komen maar dat was bijna kansloos, tot z'n 7 km voor het keerpunt kwam er een slecht stukje strand na een golfbreker, hier trok ik even door en ik merkte dat ik snel een aantal meter had alleen Henry Kes had mijn wiel gevonden maar die kon helaas niet overnemen dus moest ik een keuze maken stoppen of proberen door te rijden.
Ik keek even een paar keer achterom en zag dat de voorsprong snel groter werd en dat was voor mij het teken om gewoon door te rijden en hopen om met een voorsprong de dijk in Petten te bereiken. Henry kon echt niets 1 keer nam hij even over maar dat was voor korte duur maar daar was ik al blij mee. Samen bereikten we Petten, hier moesten we op de dijk keren en dat was door de sneeuw en het ijs toch even oppassen.
Nu was het met de wind mee terug richting Den-Helder, direct na het keren kwam ik al alleen te zitten dit moest ik nog maar even 20 km volhouden en dan zou ik als winnaar over de finish komen.
Met een gemiddelde van ongeveer 40 km (op de terug weg ) reed ik richting Den-Helder, hier gebeurde niets bijzonders en zo ik bouwde mijn voorsprong alleen maar uit.
Zo kwam ik met 2,30minuut voorsprong solo aan in Den-Helder,deze overwinning geeft me een goed gevoel in de aanloop naar de komende wedstrijden
Nu op naar de Andalucia bike race
Je eigen website maken!