Nieuws

Afgelopen zaterdag was Egmond pier Egmond, ik stond hier toch wel met vertrouwen aan de start om een goed resultaat te halen,maar niets bleek minder waar.

In het beging kon ik gewoon goed mee komen reed heel alert mee en zo kwam ik ook gewoon in de kopgroep terecht van een man of 7. Ik dacht bij mezelf dat dit ook wel de beslisende groep zou zijn.

Na het keer punt werd het echt zwaar met veel noord westerwind. Ik voelde me nog goed een draaide nog gewoon lekker mee in de kopgroep. Vlak voor Castricum werden we bij gehaald door de achtervolgende groep ik liet me snel even naar achter zakken zodat ik wat kon herstellen maar, Bram Imming, Sander lormans en Kevin van Hoovels dachten er toch anders over en sprongen meteen weer weg.

Ik kon hier geen antwoord op geven en zat er nu dus niet meer bij.

Eenmaal bij Castricum aangekomen moesten we het strand af. ik had niet genoeg power om hier als eerste aan te komen en ook werd ik nog gehinderd door Laurens ten Dam die voor me viel,en moest ik dus van mijn fiets, dit kostte me de aansluiting en dus een goede klassering.

Ik zag nu iedereen van me weg fietsen en kon het gat niet meer dichten.

Zo werd ik dus teleurstellend 17de maar ik was gewoon niet scherp genoeg. Volgend jaar maar weer beter

Binnenkort kom er een kalender op mijn website waarin ik aangeef welke wedstrijden ik dit seizoen ga rijden.

Het is even stil geweest op mijn site maar ik had het even te druk met allerlei dingen, maar eindelijk heb ik op 2de kerstdag even de tijd gevonden om weer eens iets te schrijven en wel een korte terug blik op het jaar 2011.

Het jaar begon met Egmond pier Egmond wat resulteerde in een 5de plaats,ik had van tevoren op meer gehoopt maar er zat niet meer in die dag.

Daarna volgde de eerste overwinning bij de strandrace Dijk tot Dijk in Den-helder.

In Rockanje reed ik na een lekkeband nog naar een 2de plaats toe

Mijn eerste echt mtb wedstrijd was vroeg in het jaar in Assen (begin maart) hier had ik echt een lekker gevoel en eindigde als 7de, na deze wedstrijd reed ik pas weer in april een wedstrijd en wel in Honselersdijk in een sterk bezette wedstrijd werd ik hier 11de.

Met Pasen reed ik in Nieuwkuijk de topcompetitie wedstrijd hier eindigde ik als 9de ik was hier zeer tevreden over,het gaf me vertrouwen voor de grote wedstrijden.

Hierna stond de eerste marathon op het programma, in Sundern-Hagen pakte ik de overwinning in de sprint.

Havelte was de volgende topcompetitie wedstrijd hier weer ik 9de iets teleurstellend voor mijn zelf omdat ik net de aansluiting had gevonden met de koplopers toen ik een foutje maakte waardoor ik viel en mijn stuur recht moest zetten en ik vervolgens niet meer aan kon sluiten,daarna volgde er een dubbelweekend 2 marathons de eerste in Saalhausen(winst) en de dag erna in Offenburg waar ik 2 keer lek had en vervolgens strandde op een 28ste plaats.

Eind mei stond ik aan de start in de Duitse alpen marathon in Tegernsee, deze marathon is echt super georganiseerd en echt loodzwaar hier werd ik 2de op een echte klim marathon.

Ik ging meteen door naar Oostenrijk voor de Alpen tour. Hier reed ik de eerste 2 etappes best lekker alleen door een snee in mijn elleboog moest ik naar het ziekenhuis, hier werd ik niet sterker van,het koste me alleen maar energie, dit was meteen de eerste echte zware domper dit jaar.

Op 13 Juni stond het EK op het programma, hier kon ik nog niet top presteren door mijn problemen met mijn elleboog en ook reed ik nog een keer lek dus de motivatie zakte halverwege de wedstrijd tot een laag pitje, uitslag:40e.

Eind Juni kon ik de teleurstelling meteen weer omzetten tot een top prestatie eerste in Frammersbach (1 van de mooist overwinningen). in verslagen postitie (7de) kwam ik terug in de wedstrijd door mijn 2de adem hierdoor kon ik iedereen weer inhalen en zo mijn eerste overwinning op mijn 29er halen.

Hierna volgde er de uitdaging in de Transalp ( 16 tot 23 Juli) samen met Ramses, alles liep de eerste 2 etappes super lekker, 2 keer achtse en in de derde etappe sloten we de laatste 15 km aan bij de kopgroep maar toen ging het mis (Ramses viel gevolg is voor velen bekend). Ik kon me toch opladen om verder te touren en om er zo een mooie trainingweek van te maken.

De week na de Transalp stond ik in Wombach aan de start, ik werd de avond ervoor een beetje ziekjes maar reed die dag toch nog naar een 3de plaats toe.

De volgende marathon was die van Neustad echt een top parcours (voor de echt mountainbikers onder ons) helaas had ik de dag voor de marathon iets teveel gedaan (was een beetje verdwaald) en kon ik niet verder komen dan een 4de plaats.

Het weeken erna won ik 3 keer achter elkaar een marathon en de motivatie was tot een hoogte punt gestegen. In Grafschaft,Zierenberg en Biebergrund mocht ik op de hoogste trede plaatsnemen.

De marathon erna ,medio september,moest ik mijn meerde erkennen in Bas Peters. Ik verloor de sprint in Dunsberg van hem, later het jaar zou hij weer een grote concurent zijn.

Nu volgde er nog 3 marathons:Plettenberg en Wickede deze won ik vrij gemakkelijk en hoefde ik niet tot het uiterste te gaan, zo kon ik me dus ideaal voorbereiden op het Nk wat ook gelijk de laatste echt mtb wedstrijd zou zijn.

Ik stond natuurlijk met veel vertrouwen aan de start en al heel snel had ik door dat ik en Bas Peters de sterkste Nederlanders waren. Zo moesten wij ook uitvechten wie er Nederlands kampioen zou worden. Helaas kon ik op 16 km voor de meet onze zuiderbuur Kevin van Hoovels niet volgen en Bas wel, dit was dan ook gelijk de beslissing. Ik werd 2de van Nederland waar ik echt trots op ben.

Dit was ook meteen een mooie afsluiting van het seizoen, nu was de druk eraf en heb ik nog 3 strandraces gereden Hoek van Holland-DenHelder won ik en en in Scheveningen was Ramses te sterk en in Noordwijk moest ik Stefan voor laten gaan

.

Over 2 weken staat de eerste wedstrijd voor 2012 alweer op het programma Egmond

pier Egmond!

Ik ben nu nog druk bezig om uit te zoeken welke wedstrijden ik in 2012  wil gaan rijden maar hopelijk wordt het weer net zo succesvol als dit jaar!

Voor iedereen een goed uiteinde gewenst en een sportief maar vooral gezond 2012 !

Afgelopen zaterdag was de beachrace in scheveningen.

Na het startschot was ik meteen goed weg, er ontstond een kopgroepje van een man of 8 maar die viel al heel snel uit elkaar omdat we door een diepe mui moesten. Ik kwam samen met Ramses hier het beste door en dit was meteen de slag. We reden weg en alleen Stefan Vreugenhil kon nog volgen. Omdat het strand niet al te best was konden we al heel snel een grote voorsprong bij elkaar fietsen.

We bleven met zijn drieën bij elkaar tot en met Katwijk, hier moesten we van de dijk af om zo weer het strand op te gaan. Ramses en ik kwamen hier goed doorheen alleen Stefan niet, hij viel en dit was dan ook meteen de beslissing want hij kwam natuurlijk niet meer terug.

Samen reden Ramses en ik richting Scheveningen, de beslissing moest op de strand afgang vallen en hier kwam Ramses iets beter door waardoor hij een paar meter had en zo als eerste over de finish kwam, ik volgde op 3 sec als 2de.

Weer een mooie team prestatie van Mitsubishi.

Volgende race is Noorwijk-Ijmuiden-Noordwijk, die plaatsvindt op 11 december.

Gisteren stond Hoek van Holland Den-Helder op het programma deze wedstrijd is de langste strandrace van de wereld en daarbij ook zeer waarschijnlijk de zwaarste.

De afgelopen 2 jaar stond ik niet in goede conditie aan de start door omstandigheden, dit jaar was het allemaal anders, ik heb me beter voorbereid voor komend strand seizoen.

Het startschot werd om 8 uur gegeven en weg waren bijna 800 man voor ruim 130 km strand!

Na 7 km waren er strand werkzaamheden, we moesten hier boven langs om tegen de duinen aan te rijden dit was meteen een van de zwaarste stukken van het parcours, ik kon een heel stuk rijden, maar op een gegeven moment moest ik toch lopen net als de rest,hier ontstond er al meteen een gat met de achtervolgers. 

We kwamen met 4 man aan de leiding te rijden Ramses, Ad de Brabander, Stefan Vreudenhil en ik, 3 man van Mitsubishi dus dat was natuurlijk ideaal!

Samen reden we lekker door om zo al meteen te zorgen dat er niemand meer terug kon komen. Bij Katwijk hadden we een voorsprong van 1 minuut op de groep achtervolgers van een man of 5. We besloten om het tempo nog even te verhogen om de voorsprong te vergroten. Hierdoor kon Ad helaas niet meer volgen, maar we konden niet op hem wachten anders werden we ingelopen.

Met z'n drieën reden we richting Ijmuiden Ramses en ik deden het meeste werk want Stefan zat er doorheen en kon alleen nog volgen.

Nu moesten we over de sluizen richting Wijk aan zee, eindelijk konden we lekker doorrijden want het strand liep van af het begin totaal niet en dan is het erg lekker om over verharde onder grond te rijden.

Eenmaal bij Wijk aan zee aangekomen was het strand niet veel beter al snel moest Stefan er af. Ramses en ik waren nu nog met zijn 2en met nog z"n 65 km te gaan.

Ik voelde me nog redelijk goed, en kon nog pittig doorrijden,Ramses kreeg het bij Egmond al een stuk moeilijker. 

We moesten bij elkaar blijven om zo onze plaatsen veilig te stellen. Ik deed veel kopwerk om zo Ramses mee te krijgen. Bij Camperduin op de dijk was het echt even helemaal over met hem (zei hij achteraf) Ik moest even wachten op hem, om zo weer als duo door tegaan. 

Zo gebeurde het ook dat we samen Den-Helder bereikten, Ramses kwam er de laatste km weer een beetje doorheen,maar sprinten kon Ramses niet meer ,zo kwam ik dus als eerste over de finish met vlak achter me Ramses.

Zo haalden we mooi de dubbel voor het team en dat is natuurlijk altijd goed. 

Het was een hele zware race geworden door het slechte strand en ook omdat ik de laatste 65 km heel veel werk had verricht, onze eind tijd was 4.43 en dat had ik van tevoren zeker niet verwacht.

Volgende week strandrace Scheveningen.

Foto's bij scheveningen

Gister stond het NK mountainbike marathon op het programma, voor mij als marathon biker natuurlijk een wedstrijd waarin ik wil presteren. Ik had veel vertrouwen, maar omdat het een heel tijd geleden was dat ik tegen deze tegenstanders had gereden wist ik eigenlijk ook weer niet helemaal waar ik stond. 

De start was heel chaotisch, eenmaal op het ''echte" parcours werd het rustiger rijden doordat het peloton meteen uit elkaar vloog. Ik kon me goed handhaven vooraan en reed eigenlijk de gehele tijd bij de eerste 5. Al heel snel was de groep uitgedund tot en man of 15 met daarin ongeveer net zo veel Belgen als Nederlanders.

In het beging was het parcour lekker selectief met veel klimmetjes, doordat deze elkaar snel opvolgden werd de groep alleen maar kleiner en kleiner. Al heel snel zaten we nog met 9 man; 4 Belgen en 5 Nederlanders: Jeroen Boelen, Bart Brentjes, Hans Becking, Bas Peters en Ik.

Ik merkte dat ik vandaag echt in goede doen was, ik kon heel attent rijden en zat altijd op de goed positie.

Omdat er heel wat klimmen in zaten, kon ik ook op maken dat Bas en ik de sterkste Nederlanders waren, want de andere moesten er regelmatig van af, ze konden dan ook weer vaak terug komen op de vlakke tussen stukken. Het gebeurde wel 5 keer dat we op de klimmentjes weg konden rijden van Bart, Jeroen en Hans.

Omdat we met nog 50 km tegaan bij elkaar zaten en het laatste stuk minder selectief is dan het begin, wordt het al moeilijker om het verschil te maken.

Toch gebeurde het gelukkig nog een keer dat we de kopgroep in tweeën braken, in het steile weiland bij Gulpen kon het verschil gemaakt worden. Ik, Bas,Joris Massaer en Kevin van Hoovels konden weg rijden van de rest, dit moest dan de beslissende slag zijn, nu volgde er snel een aantal klimmen elkaar op zodat we wat afstand konden nemen. Na de Keutenberg moesten we goed samenwerken om zo te zorgen dat er niemand meer terug kon komen. Dit is een heel snel stuk en dan krijg je nog 3 klimmen tot aan de finish. Gelukkig vond iedereen dat een goed plan en draaiden we goed rond zo kon er inderdaad niemand meer terug komen.

De trui waar het vandaag om ging was dus binnen handbereik! We reden met 4 man aan de leiding 2 Belgische collega's en Bas en ik.

Op de Bemelerberg leek ook alles bij elkaar te blijven maar eenmaal op het verharde stuk plaatsten Kevin een versnelling, ik kon geen antwoord geven en ook Joris niet alleen Bas kon volgen. Ik probeerde nog om het gat te dichten maar helaas de samen werking tussen Bas en Kevin was te goed, Joris zat er helemaal doorheen en kon niet overnemen dus ik was op mezelf aangewezen. Ik wist ook dat ik niet kon verzwakken omdat er achter ons nog een paar man reden. Joris probeerde gelukkig nog een paar keer over te nemen daardoor kon ik nog een even herstellen. Bas en Kevin zouden we niet meer terug zien ze zouden met 1 minuut voorsprong over de finish komen.

Op het einde met nog 6 km te gaan zag ik dat er nog iemand heel dicht bij kwam ik wist dat dit een Nederlander was (Bart) dus ik kon niet verzwakken en moest nog 6 km vol aan de bak.  eenmaal op het asfalt vlak bij Eijsden kon Joris mij niet meer volgen zo reed ik dus in mijn eentje de laatste 5 km en die duren dan best lang als je wordt op gejaagd. Alles begon nu pijn te doen en ik hoopte zo op de finish! Ik keek een paar keer achterom en ik zag dat Bart Joris had in gehaald en zag ook dat hij niet veel dichterbij mij was gekomen.

Eenmaal in het parkje in Eijsden wist ik het, ik word vandaag 2de van Nederland, nu moest ik nog een klein stukje naar de finish en dan was het zover

Ik ben hier blij mee want zo dicht bij de tittel ben ik nog nooit geweest, maar Bas was vandaag gewoon wat sterker! Volgend jaar weer een kans op de titel!

Gisteren de laatste test voor het NK marathon, helaas was ik niet helemaal fit door een verkoudheid en zere keel, maar de benen voelden toch gewoon goed aan en het zou prachtig weer worden,dus genoeg redenen om gewoon aan de start te verschijnen.

Het parcour is snel, heel snel ik reed 95 km in 3 uur en 29 minuten dus dat zegt genoeg. Het NK parcours belooft net zo snel te zijn, dus deze marathon was een goede voorbereiding.

Eigenlijk is er weinig te vertellen over de wedstrijd, want er gebeurde gewoon weg niet veel. De eerste ronde reden we al snel met z'n 3en weg: Frank Molenaar, Roland Golderer en ik. Roland reed vlak voor de start finish lek dus dat was jammer voor hem maar Frank en ik besloten om door te rijden. Halverwege de 2de ronde reed ik bij Frank weg en zo kon ik mijn weg alleen vervolgen. Ondanks de verkoudheid liep alles toch wel goed, vooral mijn benen waren goed, ik kon een hoog tempo aanhouden en dat is toch wel lekker als dat lukt. De 3de ronde wisselde ik nog even een wiel omdat de body stuk was gegaan.

Daarna reed ik gewoon weer een hoog tempo verder en zo kwam ik als eerste over de finish met ruim 11 minuten voorsprong op Frank.

Over 2 weken de volgende wedstrijd, het NK marathon.

Gisteren was de marathon van Plettenberg, ik was weer vol vertrouwen deze kant op gegaan,ondanks een zware trainingsweek. Na het startschot werden we meteen een lange, vrij steile klim opgestuurd, eerst hield ik me nog in maar halverwege vond ik dat het tempo niet hoog genoeg was dus nam ik de maar de leiding en gaf meteen even wat extra gas. Al snel moest bijna iedereen eraf, alleen Koen van Haaster kon nog volgen. De benen waren nog niet super, want ik moest nog even warm worden. In de afdaling die ik rustig reed kwamen er nog een paar renners terug maar op de volgende klim moesten die er al weer af. Deze klim was best lang en had erg steile stukken Koen kon eerst nog volgen maar moest mij na 7km wedstrijd ook laten gaan, we wensten elkaar nog even succes en toen reed ik dus alleen aan de leiding. Éénmaal boven aangekomen liet ik mijn tempo wat zakken omdat ik vandaag niet wilde forceren  en dat deed ik dan ook niet. Ik reed zo dus de gehele wedstrijd aan de leiding en die kwam ook geen moment in gevaar. 

De ronde was niet moeilijk maar qua km en hoogte meters is het toch een niet te onderschatten wedstrijd 88 km en ruim 2600hm, ik deed er 3.36 uur over en wat was het leuk om dan over de finish te komen er stonden super veel mensen en dat is toch echt gaaf.

Deze marathon is zeker een aanrader super organisatie en veel mensen langs de kant!

Komend weekend eindelijk weer eens een vrij weekendje. 

Afgelopen zondag stond de marathon van Dunsberg op het programma.

Het was een mooie ronde met mooie singeltracks berg op en af, steile afdalingen en steil berg op dus echt mountainbiken.

Na het startschot zat ik goed vooraan en al na 8 km waren we (Bas Peters en Max Friederich en ikzelf) weggereden van de rest van het deelnemersveld. We hadden er een lekker tempo in en na de eerste keer de Dunsberg beklommen te hebben moest Max ons laten gaan vanwege een lekke band.

Bas en ik reden daardoor nog maar met z'n tweeën vooraan.

Eigenlijk gebeurde er de gehele wedstrijd niet veel, we reden gewoon een lekker tempo en bouwden onze voorsprong uit tot ver boven de 10 minuten.

Ik zat echt super lekker in de wedstrijd net zo als de weken hiervoor. Ik voelde me nog erg goed naarmate het einde van de wedstrijd in zicht kwam. Met nog 5 km te gaan reed probeerde Bas weg te rijden, maar ik kon nadat ik eerst een paar meter moest toegeven gewoon weer aansluiten. De beslissing ging dus vallen op het laatste klimmetje vlak voor de finish, deze klim is niet lang maar als je die na 105 km vol op rijdt doet het best zeer. Bas ging vol aan en ik kon in het begin goed volgen, maar moest op de top toch net een paar meter toegeven. Ik moest heel even op adem komen en dit kostte me zeker de overwinning, ik kon die 5 meter niet meer dicht rijden en zo kwamen we dan ook na 107 km op 5 sec van elkaar als eerste en tweede over de finish.

Ik had echt een lekkere wedstrijd gereden en hoop nu nog een paar % te verbeteren richting het naderende NK. 

Aanstaand weekend zal ik starten in de Plettenberg marathon

Gisteren stond ik aan de start in het Spessart gebied in de gemeente Biebergemund.

We kregen een marathon van 100 km voorgeschoteld met ruim 2700 hm. Het slechte weer van de dagen ervoor zorgden voor redelijk wat modder en daardoor werd het natuurlijk ook een stuk zwaarder. Na het startschot kon ik me mooi vooraan vestigen rond de 3 de positie. We moesten eerst een klim van 5 km op, hierna volgde er meteen een vrij moeilijke afdaling en ik wist gewoon dat je hier vooraan moest zitten. In 3de positie ging ik die afdaling in,beneden aangekomen moest ik even van mijn fiets omdat mijn ketting was vastgeschoten, gelukkig duurde het niet lang voordat ik weer verder kon. Ik kon in derde positie verder gaan en meteen was er al een gat gevallen tussen mij en de kop, maar ook achter me was al een gaatje. 

Ik moest nu even alles geven op de volgende klim om het gat te dichten, dit lukte vrij makkelijk en ik ging over iedereen heen om vervolgens meteen mijn eigen tempo te rijden. De favorieten van de dag, de jongens van het Texpa-Simplon team,zaten nog achter me dus ik reed een strak tempo omhoog om zo meteen te zorgen dat mijn concurenten nog harder moesten rijden om het gat te dichten. 

Af en toe keek ik achterom en al heel snel was er helemaal niemand meer te zien en na 25 km hoorde ik al dat ik 2 minuten voorsprong had. Ik reed gewoon een lekker tempo wat snel genoeg was om te zorgen dat ik de gehele wedstrijd niemand meer terug zag. Dit tempo was hard maar zeker niet maximaal en dat is toch echt heel lekker fietsen. Na 62 km had ik 3 minuten voor sprong en na 100 km kwam ik ook met 3 minuten voorspong als eerste over de finish Uwe Hardter van Texpa werd 2de en Duits kampioen bij de masters 2 werd 3de.

Het parcour was echt leuk met alles er op en eraan,technisch en sne,l van alles wat echt genieten, en de organisatie was ook weer super top geregeld allemaal. 

Volgende week sta ik aan de start bij de Dunsberg marathon.

Zaterdag reed ik de Sauerland marathon, een snelle marathon met 5 klimmen per ronde. Ik wilde in het begin niet te gek doen omdat er de dag erna ook weer een wedstrijd op het programma stond. Ik reed wel gewoon lekker mee met de kopgroep maar liet het tempo door de anderen bepalen.

We reden met een grote groep van een man of 10 de eerste 30 km. Ik zat erg makkelijk en eigenlijk ging alles zoals gepland. In het hele rondje zat eigenlijk maar 1 afdaling waar je even van voren moest zitten omdat het een beetje modderig was,dus om geen risico op een val van een voorganger schoot ik snel naar voren om als eerste die afdaling te nemen, beneden aan gekomen had ik 10 meter voorsprong.  Nu volgde er een lange klim die wat steiler en smaller was, hier trok ik ook even door en boven aangekomen had ik meteen al 30 sec voorsprong. Ik besloot toen maar om door te rijden en niet te wachten.

Al heel snel was ik uit het zicht verdwenen en nam ik een ruime voorsprong op de achtervolgers. Ik bouwde mijn voorsprong alleen maar uit en kwam zo onbedreigd als eerste over de finish.

Zierenberg:

Zondag stond de Zierenberg marathon op het programma. Op de start klim had ik het moelijk ik moest de eerste 3 rijders laten gaan, en ik wist ook meteen hoe dat kwam; ik had niet goed warm gereden omdat ik mijn tijd heb "verpraat"" met allerlei bekenden..

Ik moest nu dus door de pijn heen en even warm worden gelukkig duurde het niet al te lang en kon ik al weer halverwege de klim aan sluiten bij de koplopers: Schneidawind, Erwin Bakker, Koen van Haaster en Frank Molenaar kon ook nog mee komen.

Éénmaal boven was er dus al meteen een afscheiding tussen ons en de rest. Nu volgde er een snelle afdaling en daarna een modder strook gelukkig zat ik hier op kop en kwam net als gisteren alweer met een voorsprong beneden aan. Nu besloot ik niet om door te trekken maar even te wachten, Schneidawind kwam als eerst langs me en meteen plaatste hij een versnelling, ik besloot om te volgen en weg waren we.. Onze samenwerking was echt super en al snel was er niemand meer te zien.

We reden echt een mega strak tempo en ik wist natuurlijk dat ik minder fris was als Schneidawind, dus ik hoopte dat ik zo lang mogelijk het klim tempo van hem kon volgen en dan vooral de startklim die we begin van de 2de ronde weer voorgeschoteld kregen.

Waar ik al bang voor was, ik moest in het begin al weer een paar meter lossen maar dat werd niet groter dan 15 meter, op een iets vlakker stuk kon ik weer aan sluiten maar dat duurde niet heel lang of ik moest er weer af, vlak voor de top had hij weer een aantal meter voorsprong.

Echt groot werd het verschil tussen ons niet dus ik wist dat er nog mogelijkheden waren, want als hij echt veel sterker was zou hij een grotere voorsprong hebben opgebouwd.

Iets halverwege de 2 de ronde kon ik weer aansluiten, ik merkte dat ik weer wat hersteld was en dat Schneidawind zijn tempo niet echt hoog meer was.

Op een gegeven moment zat ik na een afdaling zomaar alleen, het bleek dat Schneidawind was gevallen, ik wachte op hem en vroeg of alles goed was (gelukkig wel) maaar tegelijk wist ik ook dat hij niet fris meer was omdat het vrij lang duurde voordat hij weer bij me was.

Op de eerst volgende klim reed ik dan ook meteen bij hem weg, nu trok ik dan ook vol door om zo een grote voorsprong bij elkaar te fietsen. 

Uiteindelijk kwam ik met 7 minuten voorsprong als eerste over de finish , die 7 minuten zijn in 20 km bij elkaar gefietst, dus ik had wederom weer goede benen.

Volgende week weer een marathon in het mooie Spessart gebied,de Biebergrund marathon